Dimanche 14 septembre 2008
photo Patrick Thuillier
Quand nous venions le dimanche, enfants, voir notre famille à Rosnoën, la voiture de notre père empruntait un chemin.
Pa deuem d’ar zul, bugale ma oam, da weled ar famill e Roslohen, e tremene karr-tan an tad dre eun hent.
Louis Grall
An Hent-Le Chemin p 10 et 11
éditions An Amzer 2008
Par an amzer
1
-
Recommander
photo
Patrick Thuillier
C’était un chemin creux, une voie presque oubliée sur laquelle ne
passaient plus guère les chevaux et les charrettes, ni les vaches.
Eun hent don e oa, eun hent bet kazi dizoñjet ha ne dremene ken drezañ pe nemeur nag ar hezeg, nag ar hirri nag ar zaout.
Louis Grall
An Hent-Le Chemin p 12 et 13
éditions An Amzer 2008
Par an amzer
0
-
Recommander
Dimanche 28 septembre 2008
photo
Patrick Thuillier
Le chemin comportait deux niveaux, l’un plus
profond permettant le passage des bêtes, et l’autre, qui affleurait le champ voisin, celui des hommes.
Ne oa ket an hent-se memez live deuz an daou du, donnoh e oa unan d'al loened doñv da dremen, hag an hini all a oa a-rez ar park e-kichenn, evid an dud.
Louis Grall
An Hent-Le Chemin p 20 et 21
éditions An Amzer 2008
Par an amzer
0
-
Recommander
photo Patrick Thuillier
C’était un chemin oublié par les hommes, car il n’avait plus d’utilité
économique.
Eun hent e oa a oa bet dizoñjet gand an dud, rag ne dalveze da netra ken, dre ma oa bet dilezet savaduriou Kerzilez.
Louis Grall
An Hent-Le Chemin p 24 et 25
éditions An Amzer 2008
Par an amzer
0
-
Recommander